Elektrowóz EM 10

Lokomotywa typu 405E została zaprojektowana w 1988 roku przez Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Pojazdów Szynowych (OBRPS) w Poznaniu przy współpracy Instytutu Elektrotechniki w Warszawie. Jej przeznaczeniem była obsługa prac manewrowych na stacjach rozrządowych a także prowadzenie lokalnych pociągów pasażerskich (pojazd wyposażono w obwód ogrzewania składu pociągu).

Po raz pierwszy w polskiej lokomotywie wykorzystano tyrystorowy układ przekształtnikowy rozruchu impulsowego oraz mikroprocesorowy system starowania. W pojeździe zastosowano też szereg innych nowych rozwiązań: elektrodynamiczny obcowzbudny hamulec oporowy, układ prędkości zadanej, sprężarkę śrubową, oparcie pudła na wózkach za pośrednictwem sprężyn śrubowych z jednostronnym przeniesieniem sił pociągowych, układ tłumików hydraulicznych zastępujący tradycyjny sprzęg międzywózkowy. Z powodu ograniczenia przez PKP zakupów nowego taboru produkcja seryjna tych lokomotyw nie została podjęta. Wykonana tylko 4 prototypy, po dwa z układem przekształtnikowym produkcji polskiej i czeskiej (typ 405Ea). Ze względu za zawodność polskich podzespołów w trakcie napraw lokomotyw dokonano ujednolicenia ich aparatury.

„Świat Kolei” (2/99)
autor: Paweł Terczyński

Ten wpis został opublikowany w kategorii Elektrowozy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.