Elektrowóz ET 40

Ośmioosiowe lokomotywy elektryczne serii ET40 należą do pierwszej serii lokomotyw dwuczłonowych, które wprowadzono do eksploatacji na PKP. Składają się one jak gdyby z dwóch lokomotyw czteroosiowych o układzie osi BoBo+BoBo połączonych ze sobą na stałe i nie mających kabin sterowniczych (maszynisty) od strony wewnętrznej, tj. sprzężenia członów lokomotywy. Lokomotywy zostały zbudowane dla potrzeb PKP w CSRS w liczbie 60 sztuk w latach 1975-1978. Lokomotywa przeznaczona jest do obsługi ruchu towarowego, szczególnie na magistralach kolejowych łączących Śląsk z portami morskimi. Może ona prowadzić bardzo ciężkie pociągi towarowe o masie nawet 4000 t. Siła pociągowa, ze względu na przyczepność kół do szyny, wynosi 50 T. Elektryczne silniki trakcyjne – w liczbie ośmiu – typu 7AL-484ZT o mocy ciągłej 510 kW każdy zastosowane w lokomotywie ET40, są zawieszone systemem odspreżynowanym w ramie wózka. Stanowią one indywidualny napęd na zestawy kołowe za pomocą przekładni zębatej o przełożeniu 84:27 w układzie osi BoBo+BoBo. Sterowanie lokomotywy odbywa się z kabiny czołowej maszynisty – członu A lub członu B, zależnie od kierunku prowadzonego pociągu.

Podstawowe dane techniczne

Układ osi Bo'Bo'+Bo'Bo'
Masa służbowa lokomotywy 164 t
Całkowita długość lokomotywy 34,42 m
Prędkość maksymalna 100 km/h
Stosunek przekładni 84:27
Średnica kół 1250 mm
Rodzaj sterowania indywidualny
Lata produkcji 1975-1978
Silnki trakcyjne Osiem silników typu 7AL-484ZT.
Moc godzinna 4680 kW
Moc ciągła 4080 kW
System zawieszenia silnika Odsprężynowany w ramie wózka.
Maksymalna siła pociągowa 50 T
Napięcie rozrządu 48 V DC
System hamulca brak danych
Liczba stopni osłabienia pola brak danych

Opracował Artur Garbacz
na podstawie artykułu z gazety „Sygnały”

Ten wpis został opublikowany w kategorii Elektrowozy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.