Parowóz Ok 1

Ok1 był jednym z najbardziej udanych typów parowozu osobowego i lekkiego pośpiesznego, konstrukcji Garbe’a. Budowany był od 1906r. (od 1914r. zmodernizowany) do 1923r. w liczbie 3950 sztuk, w tym dużo eksportowych. Była to pruska seria P8 (później 3810-40), na PKP oznaczona jako seria Ok1, a w polskiej adaptacji konstrukcyjnej jako Ok22. Po I wojnie PKP miały 255 parowozów tego typu. W 1939r. władze niemieckie przejęły około 140 – część z nich została po 1945r. rewindykowana.

Dwudzwonowy kocioł (o średnicy wewnętrznej 1600mm) znajdował się na ostoi z blachowymi ostojnicami grubości 25mm. Parowóz wyposażony był w silnik bliźniaczy na parę przegrzaną, cylindry symetryczne i obustronnie wymienialne, suwaki tłokowe o średnicy 220mm, z wewnętrznym dolotem pary – początkowo wykazywały usterki konstrukcyjne, które następnie usunięto, podgrzewacz wody zasilającej i od 1921r. oczyszczacz wody mieszczący się w drugim kołpaku na kotle. W okresie późniejszym większość parowozów tej serii otrzymało blachowe odchylacze dymu, hamulce osi przedniego wózka, inżektory zasilające Knorra z podgrzewaczem wody itp. Parowóz mógł ciągnąć po torze poziomym składy o masie 630t z prędkością 80km/h.

„Parowozy kolei polskich”
Wydawnictwo: Komunikacji i Łączności
Warszawa 1978

Ten wpis został opublikowany w kategorii Parowozy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.