Parowóz OKl 2

Znormalizowany tendrzak osobowy serii BR64 był budowany (520 sztuk) w latach 1928-1942. Po roku 1945 PKP przejęła 24 parowozy, oznaczając je jako OKl2. Parowóz miał większość elementów konstrukcyjnych identycznych z seriami 24 (Oi2) i 86 (TKt3).

Parowóz wyposażony był w kocioł dwudzwonowy z przegrzewaczem i oczyszczaczem wody w kołpaku, w podgrzewacz wody zasilającej systemu Knorra, piasecznicę pneumatyczną dla obu kierunków jazdy. Podparcie było czteropunktowe: przednia oś toczna i I wiązana oraz tylna toczna, III wiązana i silnikowa sprzężone były wahaczami wzdłużnymi w dwa zestawy. Osie toczne ze względów oszczędnościowych wykonano jako półwózki Bissela, dopiero w ostatnich 10 parowozach jako wózki Krauss-Helmholtza. Jeden z parowozów był eksperymentalnie wyposażony w stawidło zaworowe. Tendrzaki te ciągnęły po torze poziomym składy o masie 380t z prędkością 90km/h.

„Parowozy kolei polskich”
Wydawnictwo: Komunikacji i Łączności
Warszawa 1978

Ten wpis został opublikowany w kategorii Parowozy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.